Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»Ο Θαλασσοσφυριχτής (Anarhynchus alexandrinus, μέχρι πρόσφατα Charadrius alexandrinus) είναι ένας από τα δυο σφυριχτές που θα δούμε σχετικά συχνά στις ελληνικές ακτές - ο άλλος είναι ο Ποταμοσφυριχτής, (Charadrius dubius). Και τα δύο είδη είναι πολύ μικρά πουλιά, με μήκος γύρω στα 15 εκ., φωτεινούς τόνους και χαρακτηριστικό πολύ βιαστικό βηματισμό, με ενδιάμεσες στάσεις ακινησίας. Ο Θαλασσοσφυριχτής ξεχωρίζει εύκολα από τον Ποταμοσφυριχτή, καθώς δεν έχει τη χαρακτηριστική λουρίδα στο στήθος.
Στην Ελλάδα, ο Θαλασσοσφυριχτής είναι μάλλον ασυνήθης και οπωσδήποτε λιγότερο πολυάριθμος από τον Ποταμοσφυριχτή. Συνήθως συναντάμε ένα ή ελάχιστα άτομα στις ήσυχες παραλίες κατά την ανοιξιάτικη μετανάστευση, όταν το είδος μετακινείται προς τις ζώνες αναπαραγωγής στη Βόρεια Ευρώπη, ενώ σποραδικά μπορεί να φωλιάσει στη χώρα μας. Φωλιάζει στο έδαφος, ανάμεσα σε θίνες και άλλες μικρές εξάρσεις, αποθέτοντας τα αυγά του - δυσδιάκριτα, αλλά εξαιρετικά ευάλωτα - σε μια αβαθή γούβα στην άμμο.
Τρέφεται με ασπόνδυλα, που τα συλλέγει με απότομες κινήσεις είτε στη ζώνη του ρηχού νερού (μαλάκια και καρκινοειδή), είτε ανάμεσα στις λαβυρίνθους της αλοφυτικής βλάστησης (έντομα, σπόρους, σκουλήκια).
Είδος εκτεθειμένο σε φυσικούς εχθρούς (κουρούνες, γλάροι κλπ), είναι επίσης ιδιαίτερα ευάλωτο κατά την αναπαραγωγική περίοδο, οπόταν η χρήση της παραλίας για εποχούμενες αθλοπαιδιές, αλλά ακόμα και για απλό περίπατο, μπορεί να καταλήξει σε καταστροφή της ετήσιας γέννας.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»