Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»
Το Αηδόνι (Luscinia megarhynchos) είναι ένα απο τα πιο γνωστά ζώα του πολιτισμού της υπαίθρου, τόσο της ελληνικής, όσο και της παγκόσμιας. Το συναντάμε στους μύθους, τη λογοτεχνία και την ποίηση όλων των λαών της ζώνης εξάπλωσής του, όπου μετέχει ως νατουραλιστικός ή ανθρωποποιημένος χαρακτήρας εκπροσωπώντας την αισθητική, την ισορροπία και τη σοφία.
Παλιότερα φυλακισμένο σε κλουβιά ως ωδικό πουλί, το Αηδόνι είναι σήμερα ένα μάλλον μυθικό και πρακτικά άγνωστο ζώο, που λίγοι το έχουν δει στη φύση και που οι περισσότεροι συγχέουν το μέγεθος της φήμης του με τις διαστάσεις ή την πυκνότητα της παρουσίας του.
Κατ' αρχάς, το Αηδόνι είναι μεταναστευτικό είδος, που έρχεται στην εύκρατη Ευρώπη την Άνοιξη για να φωλιάσει. Στις αρχές του Σεπτέμβρη αποδημεί προς την Αφρική και τη ΝΑ Ασία. Είναι παρόν σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα.
Δεύτερον, είναι ένα μικρό στρουθιόμορφο, που με τα καφετιά και γκρι-μπεζ χρώματά του κινείται σχεδόν αόρατο μέσα στα σύδεντρα, διατηρώντας πάντα ένα κλαδί ή φύλλωμα ανάμεσα στη θέση του και τον απειλητικό παρατηρητή. Όταν το δει κανείς σε μια πιο ανοιχτή θέση, πραγματικά απορεί για το μικρό μέγεθος και τα κοινότατα χρώματά του, που μοιάζουν με πολλών άλλων κρυπτικών πουλιών της παρόχθιας βλάστησης, όπως το Ψευταηδόνι, το Κουφαηδόνι και οι μικρότερες ποταμίδες. Ευτυχώς για τον παρατηρητή, όλα αυτά τα πουλιά έχουν πολύ διαφορετικό κελάηδημα.
Πράγματι, το στοιχείο που κάνει το Αηδόνι να προδίδει τη θέση και την ταυτότητά του είναι το τραγούδι του: μια σειρά από δυνατές, καθαρές, μελωδικές και εξαιρετικά ποικίλες τρίλιες και σφυρίγματα. Αν και συχνά κελαηδά κρυμένο, κάποιες φορές εκπέμπει το τραγούδι του από ένα εμφανές κλαδί: τότε είναι πραγματική απόλαυση να βλέπει και να ακούει κανείς το αφανές αυτό πουλάκι να τραγουδάει με όλο του το είναι. Και τότε καταλαβαίνει γιατί το λένε megarhynchos: το άνοιγμα του ράμφους του είναι πράγματι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το μέγεθος του πουλιού.
Λίγο μετά την άφιξή τους στην Ελλάδα, τα αρσενικά αηδόνια κατοχυρώνουν τις επικράτειες και προετοιμάζουν τις θέσεις φωλεοποίησης. Μετά την επώασή τους, οι νεοσσοί αναπτύσσονται γρήγορα και το Σεπτέμβρη είναι σε θέση να ταξιδέψουν προς το νότο.
Τα αηδόνια τρέφονται με οργανισμούς που είναι άφθονοι στο περιβάλλον των ρεματιών, των καναλιών και της πυκνής βλάστησης: έντομα (κάμπιες, νύμφες και ώριμα άτομα), αρθρόποδα, σκουλήκια και ζουμερούς καρπούς. Γενικά προτιμά θέσεις με στενή σχέση με μόνιμα νερά, αν και μπορεί να βρεθεί και σε χέρσες περιοχές όπου απλά υπάρχει πυκνή θαμνώδης κάλυψη.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»