Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»
Μέσα σε όλες τις οικογένειες των πουλιών υπάρχουν μέλη που έχουν αναπτύξει προαρμογές στις συνθήκες ιδιαίτερων περιβαλλόντων. Σε ότι αφορά στις καταστάσεις της ανώτερης υψομετρικής ζώνης, ο Χιονοψάλτης, η Χιονάδα και ο Χιονόστρουθος είναι είδη που προτιμούν τα μεγάλα υψόμετρα, όπου έχουν ελάχιστο ανταγωνισμό. Παρόμοια, στα ψυχρόβια φυλλοβόλα θα βρούμε τη Βουνοπαπαδίτσα και στα ορεινά κωνοφόρα το Βουνοδεντροβάτη, τα πιο ορεινά ξάδερφια της Καστανοπαπαδίτσας και του Καμποδεντροβάτη, αντίστοιχα. Στον ίδιο τύπο βλάστησης, δηλαδή στα κωνοφόρα της βαλκανικής ορεινής και υποαλπικής ζώνης, θα συναντήσουμε κοπαδάκια από ένα ξεχωριστό πουλί, το Σταυρομύτη, που ειδικεύεται στη εξαγωγή τροφής από τα κουκουνάρια του Ρόμπολου και της Ερυθρελάτης.
Ο Σταυρομύτης (Loxia curvirostra)είναι μια γεροφτιαγμένη σπίζα με δυνατό ράμφος, άριστα εξελιγμένο ώστε να διατέμνει τα σκληρά λέπια των κουκουναριών. Εντυπωσιακός, άφοβος και αγελαίος, ο Σταυρομύτης συνιστά μια χαρακτηριστική παρουσία του ορεινού δάσους και η κύρια πληθυσμιακή κατανομή του, τουλάχιστον στο τμήμα του έτους που τα δέντρα δεν καλύπτονται πλήρως από χιόνια, σχετίζεται με την παρουσία ορεινών κωνοφόρων, άρα ταυτίζεται με τη ζώνη πάνω από τα 1000 έως τα 2200 μ. Αφήνοντας τα μεγάλα βουνά, και όταν τα έλατα είναι ακόμα ξέχιονα, ο Σταυρομύτης κατεβαίνει σε το Χειμώνα σε δάση μικρότερου υψομέτρου, όπως στην Πάρνηθα, ενώ στις βαρυχειμωνιές μπορεί να βρεθεί και σε πεδινούς πευκώνες, όπου ελλείψει κουκουναριού θα στραφεί σε άλλους καρπούς, έντομα και, νωρίς την Άνοιξη, σε οφθαλμούς πλατύφυλλων.
Το είδος παρουσιάζει σαφή σεξουαλικό διμορφισμό: το αρσενικό έχει πορτοκαλο-κόκκινο πτέρωμα, ενώ το θηλυκό και τα ανώριμα άτομα έχουν χρώμα κιτρινο-γκρίζο έως λαδί, πάντα με σκουρόχρωμες πτέρυγες και ουρά. Περνά όλη τη μέρα στις κόμες των δέντρων, όπου ακροβατεί στις άκρες των βλαστών για να αποσπάσει με επιδέξιες τομές τον καλά κρυμμένο κουκουναρόσπορο. Μετά τη συγκομιδή, τα κουκουνάρια που πέφτουν κάτω έχουν χαρακτηριστικά διχοτομημένα τα καλυπτήρια των σπόρων.
Τα πουλιά κινούνται στα χαμηλότερα κλαδιά μόνο για να κρυφτούν και κατεβαίνουν στο έδαφος μόνο για να πιούν νερό. Αν και δεν γίνεται εύκολα αισθητό οπτικά, καθώς είναι πάντα διασκορπισμένοι ή αόρατοι, οι Σταυρομύτες κινούνται σε μικρές ή μεγαλύτερες κοινωνίες, κάτι που το αντιλαμβανόμαστε κυρίως από τις ομαδικές φωνασκίες τους, όταν μετακινούνται. Το κάλεσμά του είναι μια συλλογή από στριγγούς ήχους, ενώ το τραγούδι είναι πιο εύηχοι τόνοι, χωρίς ωστόσο κάποια μελωδία.
Η εξάπλωση του είδους αποτελείται από ενιαίους πληθυσμούς στη Βόρεια Ευρώπη και διάσπαρτους πυρήνες στη Νότια ήπειρο. Στην Ελλάδα, όπου αναγνωρίζεται το υποείδος guillemardi, η κατανομή του καλύπτει κυρίως τη γεωλογική Πίνδο έως και τη βόρεια Πελοπόννησο, τον Όλυμπο και τα βουνά των συνόρων έως και τη Ροδόπη. Σε κάθε περίπτωση, ο ελληνικός πληθυσμός είναι ένα πολύ μικρό κλάσμα του παγκόσμιου.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»