Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»
Το Νανοβουτηχτάρι (Tachybaptus ruficollis) είναι το μικρότερο από τα βουτηχτάρια - και το πιο χαριτωμένο, ειδικά το καλοκαίρι. Πράγματι, το Νανοβουτηχτάρι αλλάζει φτέρωμα, όπως όλα τα μέλη της οικογένειας και το καλοκαίρι έχει μια σκούρα καστανή αποχρωση στο σώμα, με πυρόξανθο λαιμό και μία χαρακτηριστική ανοιχτόχρωμη κηλίδα στο μάγουλο. Το χειμώνα τα χρώματά του γκριζάρουν.
Είναι επιδημητικό είδος, συνεπώς παραμένει ολοχρονίς στους υγροτόπους. Δεν απομακρύνεται από τις όχθες, αλλά πάντα κρατάει μια απόσταση ασφαλείας από τους ανθρώπους, σε αντίθεση με τις πολύ πιο φιλικές φαλαρίδες, με τις οποίες διασταυρώνεται συνεχώς στα όρια του καλαμιώνα.
Αν ενοχληθεί, κάνει μια απότομη βουτιά, για να ξαναβγεί στην επιφάνεια πολλά μέτρα μακρύτερα. Η διάρκεια της βουτιάς φτάνει τα 30 δλτ. και η κατάληξή της είναι συνήθως μέσα στα καλάμια, όπου το πουλί καμουφλάρεται άριστα.
Το βρίσκουμε σε όλους τους υγρότοπους της Ελλάδας, κυρίως όμως στους μεγαλύτερους και λιγότερο οχλούμενους, όπου κινείται στα κανάλια και στις λίμνες, αποκλειστικά όπου υπάρχει παρόχθια βλάστηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στη λίμνη της Καστοριάς, έχει εξοικειωθεί με την ανθρώπινη παρουσία, αλλά κρατιέται πάντα σε μια απόσταση ασφαλείας.
Φωλιάζει αργά την Άνοιξη, πάνω σε μια σχεδία από κλαδάκια και χόρτα, που την ασφαλίζει στα καλάμια. Όταν γεννηθούν τα μικρά, τα μεταφέρει στην πλάτη του, κρυμένα μέσα στις φτερούγες του. Κυκλοφορεί εμφανώς με τους νεοσσούς του, που τους εκπαιδεύει στην αναγνώριση και αναζήτηση τροφής.
Αν και δεν είναι αγελαίο, σε μια κατάλληλη ζώνη μπορεί να συνυπάρχουν αρκετά άτομα, που κινούνται ανεξάρτητα. Τρέφεται με έντομα, νύμφες εντόμων, μικρά ψάρια, βατράχια και γυρίνους που τα πιάνει με συνεχείς βουτιές.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»