Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»
Ένα από τα πολύ κοινά και χαρακτηριστικά πουλιά των αγροτικών περιοχών, η Καρακάξα (Pica pica) είναι αναγνωρίσιμη στους περισσότερους χάρη κυρίως στην μακριά πρασινόμαυρη ιριδίζουσα ουρά της, αλλά και το ασπρόμαυρο φτέρωμά της, σε συνδυασμό με το μεγάλο μέγεθός της (μέχρι και 50 εκ.). Η φωνή της είναι παροιμιώδώς στριγκή και διαπεραστική, ειδικά όταν αποτελεί σήμα συναγερμού για κάποιον κίνδυνο (π.χ. γάτα).
Η Καρακάξα είναι πανέξυπνο και προσεκτικό πουλί. Αν και ζει κοντά στον άνθρωπο και ουδέποτε κυνηγήθηκε, είναι δύσκολη στην προσέγγιση καθώς διατηρεί μια απόσταση ασφαλείας.
Θα την παρατηρήσουμε να χοροπηδάει στο έδαφος ψάχνοντας για έντομα και σκουλήκια, αλλά και υπολείμματα τροφών ή νεκρά ζώα. Θα την βρούμε συχνότατα σε άλση, πάρκα και ανοιχτές περιοχές του αστικού ιστού, ωστόσο είναι τυπικό πουλί και των αγροτικών οικοσυστημάτων. Γενικά είναι επιδημητικό πουλί που δεν πραγματοποιεί μεγάλες μετακινήσεις.
Οι Καρακάξες κουρνιάζουν και κινούνται σε μικρές ομάδες, που μπορεί να έχουν συγγενικούς δεσμούς, και σε μεγαλύτερες ομάδες, έως και μια εκατοντάδα πουλιά, που έχουν κοινή εντοπιότητα. Οι ομάδες εμφανίζονται μαζικά το πρωί στις περιοχές αναζήτησης τροφής - όπου σκορπάνε - και το απόγευμα ξανασυγκεντρώνονται για να γυρίσουν στις θέσεις κουρνιάσματος.
Αν και είναι κοινή σε όλη της Ελλάδα, απουσιάζει από την πλειονότητα των νησιών (με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις), χωρίς να είναι σαφής ο λόγος αυτού του φαινομένου.
Η εξάπλωση της Καρακάξας είναι σε όλη την ευρασιατική ήπειρο, όπου (όπως σε άλλα είδη με ευρεία κατανομή) αναγνωρίζονται τουλάχιστον 10 διαφορετικές φυλές – υποείδη.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»