Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»Ο Λιβαδόκιρκος (Circus pygargus) είναι ένας από τους τέσσερις κίρκους της Ελλάδας. Πρόκειται για μεσαίου μεγέθους αρπακτικά των υγρότοπων και των ανοιχτών, επίπεδων εκτάσεων, με ιδιαίτερα μακριές φτερούγες κατάλληλες για πλανάρισμα σε χαμηλό ύψος. Και τα τέσσερα είδη είναι μεταναστευτικά και περνούν από τη χώρα μας κατά την ανοιξιάτικη άνοδό τους προς το Βορρά και στις αρχές του φθινοπώρου στο ταξίδι της επιστροφής τους προς τις περιοχές διαχείμασης.
Ο Λιβαδόκιρκος φτάνει κατά μεμονωμένα άτομα στη νότια Ελλάδα στα μέσα Απρίλη και κυνηγά μαζί με τους πολύ πιο άφθονους Καλαμόκιρκους σε ανοιχτές γεωργικές λεκάνες σε μικρή απόσταση από τις ακτές (πχ κάμποι Σπάτων, Ραμνούντα κλπ στην Αττική). Είναι γνωστό ότι Λιβαδόκιρκοι φώλιασαν στην Βόρεια Ελλάδα, σχηματίζοντας ένα διάσπαρτο πληθυσμό 20-30 ζευγαριών.
Ο Λιβαδόκιρκος ζει και κυνηγά σε γεωργικές εκτάσεις σε δημητριακά και σε λιβάδια με ψηλή ή και χαμηλή βλάστηση στην περίμετρο των υγροτόπων. Το τυπικό ελληνικό μωσαικό καλλιεργειών βρώμης και κριθαριού (φυτά που είναι πιο χαμηλά από το σιτάρι) με διάσπαρτες νησίδες σχίνων, πουρναριών και δέντρων του ταιριάζει ιδιαίτερα.
Τα δύο φύλα παρουσιάζουν τον τυπικό διμορφισμό των κίρκων: το αρσενικό έχει εντυπωσιακό συνδυασμό από μολυβί πτέρωμα με λίγες μαύρες γραμμές και υπόλευκα τμήματα με ραβδώσεις. Το θηλυκό έχει σκούρο καστανό φτέρωμα με φωτεινό κάτω μέρος και λευκό ουροπύγιο, που είναι έντονα ορατό στην πτήση και το διαφοροποιεί εύκολα από τον θηλυκό Καλαμόκιρκο.
Ο Λιβαδόκιρκος τρέφεται με μικρά σπονδυλωτά (τρωκτικά, ερπετά και πουλιά) και μεγάλα έντομα (λιμπελούλες, γρύλους, ακρίδες κλπ) που τα πιάνει πάντα στο έδαφος. Αναζητά την τροφή του με τον τυπικό τρόπο των κίρκων, ελέγχοντας δηλαδή το πεδίο με πολύ χαμηλή πτήση, συχνά με μικρά φτερουγίσματα κόντρα στον άνεμο. Κατά διαστήματα κερδίζει ύψος και αλλάζει περιοχή.
Ο Λιβαδόκιρκος φτιάχνει μια φωλιά με κλαδιά, σαν μικρό σωρό πάνω στο έδαφος. Σε άλλες χώρες με μεγάλες ομοιογενείς γεωργικές εκτάσεις οι φωλιές μπορεί να καταστραφούν από τα γεωργικά μηχανήματα, στην Ελλάδα όμως το πεδίο είναι πολύ πιο ποικίλο και το πουλί μπορεί εύκολα να επιλέξει φυσικές και αδιατάρακτες θέσεις ακόμα και μέσα σε ζώνες αροτριαίων καλλιεργειών.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»