Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»Ο Κοκκινοτσιροβάκος (Curruca cantillans) είναι ένα μικρό στρουθιόμορφο, εποχιακός αλλά αρκετά κοινός κάτοικος σε ψηλούς θαμνώνες και αραιά δάση, όπου φωλιάζει, ακόμα κοινότερος και σε χαμηλότερη βλάστηση κατά τη μετανάστευση.
Διακρίνεται από άλλους τσιροβάκους χάρη στο πολύ έντονα ανοιχτό κόκκινο - κεραμίδι χρωματισμό του στήθους στα αρσενικά, που κάνει αντίθεση με το γκρι-μπλε κεφάλι και αφήνει ανάμεσα μία λευκή λωρίδα σαν μουστάκι (τα θηλυκά έχουν πιο απαλούς χρωματισμούς). Αυτό τον συνδυασμό θα τον παρατηρήσουμε όταν ξεγλιστρήσει στα πλαϊνά της πυκνή φυλλωσιάς κάποιου θάμνου ή όταν κάτσει κοντά στην κορυφή του να ξεδιπλώσει το πυκνό και πλούσιο κελάηδημά του, ελαφρά πιο γλυκό στο άκουσμα από αυτό του κοινότατου Μαυροτσιροβάκου (το λατινικό του όνομα, άλλωστε, παραπέμπει στο τραγούδι του, από το λατινικό canto = τραγουδώ). Κάθε τόσο κάνει μια επίδειξη σε πτήση, όπου δεν μετεωρίζεται φτερουγίζοντας, αλλά φτεροκοπώντας κινείται προς μια κατεύθυνση, όπου και χάνεται. Αντίθετα με τον Αιγαιοτσιροβάκο, που στην προ-αναπαραγωγική φάση μπορεί να κελαηδά στην κορυφή ενός θάμνου δίνοντας μικρή σημασία στον παρατηρητή, ο Κοκκινοτσιροβάκος είναι πολύ πιο επιφυλακτικός στην ανθρώπινη παρουσία.
Είναι είδος της Μεσογειακής λεκάνης και της Νότιας Ευρώπης. Συγκεκριμένα, ξεχειμωνιάζει νότια από τη Σαχάρα και αναπαράγεται στο περίγραμμα της Μεσογείου. Στην Ελλάδα φτάνει τέλη Μαρτίου-αρχές Απριλίου και αποικεί σταδιακά όλη τη χώρα, από τα νότια προς τα βόρεια. Αναχωρεί για τη ζώνη διαχείμασης το Σεπτέμβρη.
Όπως όλοι οι Τσιροβάκοι, είναι κατά βάση εντομοφάγο πουλί, που μπορεί ωστόσο να ποικίλει τη δίαιτά του και με ώριμους, μαλακούς καρπούς, όπως τα βατόμουρα.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»