Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»
Ο Βουνοσφυριχτής (Eudromias morinellus, μέλος του μονοτυπικού γένους Eudromias - συχνά εντάσσεται στο γένος Charadrius, οπότε αναφέρεται και ως Charadrius morinellus) είναι ένας σπάνιος, συνήθως μοναχικός φθινοπωρινός επισκέπτης στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα πουλί των στεππωδών βιοτόπων, που φωλιάζει στην τούνδρα γύρω από τον Αρκτικό Κύκλο και ξεχειμωνιάζει στις ερήμους της Βόρειας Αφρικής. Κατά τις μετακινήσεις του, παραμένει για μικρά διαστήματα στις ενδιάμεσες, κυρίως ορεινές, περιοχές, όπου πιστεύεται ότι διατηρεί και κάποιους μικρούς μόνιμους πληθυσμούς.
Σε αντίθεση με άλλα μεταναστευτικά είδη που παρακάμπτουν τον ορεινό πυρήνα της Ελλάδας, ο Βουνοσφυριχτής περνά από τα ορεινά περάσματα, όπως τα μεγάλα διάσελα της Πίνδου, και κατεβαίνει σε στεπώδεις εκτάσεις χαμηλού υψομέτρου για να αναλάβει πριν την τελική μετακίνηση. Οι εκτάσεις της χώρας μας που προτιμά για την προετοιμασία του πριν τη διάσχιση της Μεσογείου συναντώνται κυρίως στην ενδοχώρα ορισμένων υγροτόπων. Επειδή η παραμονή του είναι σύντομη και αφορά ελάχιστα άτομα, μπορεί εύκολα να διαφύγει της προσοχής: πιθανότατα η παρουσία του είναι ευρύτερη και ενδεχομένως να διαβιεί ή και να αναπαράγεται σε κάποιες ορεινές ζώνες.
Ο Βουνοσφυριχτής έχει μεγαλύτερο μέγεθος από τους άλλους σφυριχτές (ειδικά τους Ποταμοσφυριχτή και Θαλασσοσφυριχτή που συχνά βρίσκονται στην ίδια περιοχή) και πολύ διαφορετικά χρώματα, με το χαρακτηριστικό V στο κεφάλι και το χρωματικό συνδυασμό στο στήθος να βοηθούν στην αναγνώρισή του. Σημειώστε ότι το θηλυκό έχει εντονότερα χρώματα από το αρσενικό.
Όπως και οι άλλοι σφυριχτές, εξερευνά το χώρο περπατώντας γρήγορα - το όνομα Eudromias είναι πολύ εύγλωτο - και συχνά σε ζιγκ-ζαγκ. Όταν ενοχληθεί, πετά σε ένα ημικύλιο πίσω από τον άνθρωπο και επαναλαμβάνει την πεζοπορία του. Αν και μπορεί να διασχίζει στάσιμα νερά και λασπότοπους, θα ξαναγυρίζει σύντομα σε στεγνό και κατά προτίμηση γυμνό έδαφος.
Σε κάθε περίπτωση, είναι ένα ιδιαίτερα φιλικό είδος, που πλησιάζει αυτοβούλως τον ακίνητο παρατηρητή και κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στη χώρα μας έχει δώσει την εντύπωση ότι παραμένει σε μια στενή περιοχή και επαναλαμβάνει συγκεκριμένες μικρές διαδρομές.
Τρέφεται με μικρά ζώα, όπως ασπόνδυλα, κολεόπτερα και σαλιγκάρια. Τις μέρες που τα μυρμήγια βγάζουν τους σπόρους και τις προνύμφες, είτε για στέγνωμα, είτε για μετακίνηση, ενδιαφέρεται έντονα για τις μυρμηγκοφωλιές.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»