Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»
Η Φαλαρίδα (Fulica atra) είναι ένα από τα πλέον προσεγγίσιμα και αναγνωρίσιμα παρυδάτια πουλιά. Ζει σε κάθε είδους ανοιχτή υδάτινη επιφάνεια με μικρή ή καθόλου ροή - ρυάκι, κανάλι, λίμνη, έλος, λιμνοθάλασσες και άλλα υφάλμυρα νερά - και ανέχεται την ήπια όχληση, ειδικά σε λίμνες με μόνιμη παρουσία ανθρώπων, όπως η λίμνη της Καστοριάς. Σε πολλές περιπτώσεις φιλοξενείται σε πάρκα με τεχνητές λιμνούλες.
Το κύριο χαρακτηριστικό, με τη βοήθεια του οποίου αναγνωρίζουμε τις φαλαρίδες από μακριά, είναι το πολύ σκούρο γκρι - σχεδόν μαύρο - χρώμα του φτερώματος, το λευκό ράμφος και η μετωπιαία ασπίδα του. Από κοντά, ξεχωρίζουν τα σαφώς κόκκινα μάτια της. Έχει το ίδιο σωματικό σχήμα με τη Νερόκοτα (Gallinula chloropus), η οποία έχει όμως κόκκινη μετωπιαία ασπίδα, ράμφος με κιτρινωπή άκρη και κιτρινοπράσινα πόδια (εξ' ου και chloropus).
Ζει σε όλα τα επιφανειακά νερά της Ελλάδας, από την Κρήτη μέχρι τα σύνορα.
Όπως πολλά άλλα παρυδάτια, η Φαλαρίδα είναι κατά βάση μεταναστευτικό είδος, ωστόσο σημαντικοί πληθυσμοί παραμένουν στην Ελλάδα. Ζει σε όλη την Ευρώπη μέχρι τον 60ο παράλληλο, τη βόρεια Αφρική, την Ασία έως και τις σινικές ακτές του Ειρηνικού, την Αυστραλία και την Ινδία, ενώ εισήχθη πρόσφατα και στη Νέα Ζηλανδία.
Είναι ένα μεσαίου μεγέθους παρυδάτιο, με στρογγυλό σώμα και βάρος γύρω στα 850 γραμ. για τα αρσενικά. Τα θηλυκά είναι μικρότερα σε μέγεθος και βάρος, χωρίς άλλη εμφανή διαφοροποίηση.
Η Φαλαρίδα τρέφεται με μαλάκια, ψαράκια, καβούρια, γαρίδες, έντομα κλπ που τα αλιεύει με συστηματικές βουτιές. Αναζητά επίσης τρυφερούς βλαστούς και καρπούς των προσιτών φυτών.
Αναπαράγεται την καταλληλότερη περίοδο σε σχέση με το κλίμα της περιοχής και μπορεί να γεννήσει 2 ή και 3 φορές μέσα στη χρονιά, επωάζοντας κάθε φορά μέχρι και 9 αυγά. Τα μικρά έχουν κοκκινο-πορτοκαλί κεφάλι, κολυμπούν επιδέξια και ανεξαρτητοποιούνται σε 2 μήνες.
Οι Φαλαρίδες περπατούν αδέξια και μόνο για αναζήτηση τροφής σε φρεσκοσκαμένα χωράφια. Απογειώνονται με πολλά και δυνατά χτυπήματα στο ύψος του νερού, κάνοντας αρκετό θόρυβο. Μπαινοβγαίνοντας μέσα στον καλαμιώνα, ανακοινώνουν την παρουσία τους με ένα ξερό "κουτ", που μεταφέρθηκε αυτούσιο στο αγγλικό όνομα του είδους (Coot).
Χάρη στην ανεκτικότητα και την προσαρμοστικότητα της Φαλαρίδας απέναντι στις περιβαλλοντικές αλλαγές (αυξομειώσεις στα αλιεύματα, στο μέγεθος των καλαμιώνων, στην όχληση κλπ), οι πληθυσμοί της είναι σε συνεχή αύξηση και εκτιμάται ότι μόνο ο ευρωπαϊκός πληθυσμός της ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ζευγάρια. Οι φυσικοί εχθροί της έχουν μικρή επίδραση στις κοινότητες, ενώ και το κυνήγι (όπου επιτρέπεται) δεν αποτελεί ιδιαίτερη απειλή, καθώς το πουλί θεωρείται θήραμα μικρού ενδιαφέροντος.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»