Φωτογραφία της Εβδομάδας
Νέος, όμορφος και δυνατός αναζητά ελεύθερο χώρο
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»Η Δεκαοχτούρα (Streptopelia decaocto) είναι ένα τυπικό χωροκατακτητικό περιστερόμορφο και σήμερα αποτελεί ένα από τα κοινότερα είδη των κατοικημένων περιοχών.
Είναι αρκετά μικρότερη από τη Φάσσα και λεπτότερο από το Αγριοπερίστερο (από το οποίο κατάγονται τα περιστέρια των πόλεων). Αποικεί κάθε διαθέσιμο χώρο, ανταγωνιζόμενο τα ήμερα περιστέρια, που είναι και αυτά εξαιρετικά επεκτατικά.
Τόσο το επιστημονικό, όσο και το λαϊκό όνομά του προέρχονται από το μονότονο, επαναλαμβανόμενο κάλεσμά της, που μοιάζει ηχητικά στην ελληνική λέξη "δεκαοκτώ" (18). Το όνομα του γένους (Streptopelia) συντίθεται τις δύο αρχαίες ελληνικές λέξεις στρεπτός (το κολάρο) και πέλεια (το περιστέρι), που εννοούν "το περιστέρι με το κολλάρο".
Η Δεκοχτούρα ξεχωρίζει από τα ήμερα και άγρια περιστέρια και το Τρυγόνι από την πιο ομοιόμορφη απαλή γκριζο-γαλαζωπή απόχρωση του φτερώματος, τα κόκκινα μάτια και το χαρακτηριστικό στενό μαύρο δακτύλιο στον αυχένα.
Η Δεκαοχτούρα εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον Παλαιό κόσμο και συναντάται σε όλη την Ευρώπη, εκτός των βορειότερων και ορεινών περιοχών. Έχει εισαχθεί στη Βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία. Είναι μονοτυπικό και επιδημητικό είδος.
Οι Δεκοχτούρες τρέφονται με σπόρους (σιτάρι, καλαμπόκι, βρώμη, ηλιόσπορους), έντομα και μαλάκια και φωλιάζουν πάντα σε δέντρα, κοντά σε κατοικημένες περιοχές ή αγροτικές περιοχές με κάποια κτίσματα.
Η επέκταση της Δεκαοχτούρας στην Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα είναι μια πολύ πρόσφατη ιστορία: πληθυσμοί των παραλίων της Μικράς Ασίας εξαπλώθηκαν μέσα στον 20ο αιώνα προς τα Βαλκάνια και επεκτάθηκαν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στη φάση αυτή, οι δεκαοχτούρες εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία και σταδιακά εξαπλώθηκαν προς το νότο, φτάνοντας τελικά και στην Κρήτη μέσα στη δεκαετία του 1980.
Νεαρός Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) σε αναζήτηση δικής του επικράτειας
Όλες οι «Φωτογραφίες της Εβδομάδας»